Kort getest: MINI Cooper, Cooper D en Cooper S

Nieuwe MINI Cooper D 2014
Drie MINI’s testen op één dag? Wij deden het tussen onze hoofdstad en Charleroi.

Het was al van november vorig jaar geleden dat we nog eens met een MINI op pad gingen. Toen was het de gelimiteerde John Cooper Works GP II van de vorige generatie die we aan de tand voelden, maar ondertussen is er zoals jullie wel weten een nieuwe wind door de showrooms geblazen waardoor die generatie MINI’s bijna van de vloer verdwenen is. Begin dit jaar konden we ons namelijk voor het eerst op Europese bodem vergapen aan de ‘New Original’. Het is met die MINI’s dat we op pad gingen. Waarbij ‘pad’ vrij letterlijk mag genomen worden aangezien MINI veel kleine hobbelige weggetjes voor ons had uitgestippeld om aan te tonen dat het kleintje een stuk comfortabeler is geworden. Of wij daar ook zo over dachten, leest u hieronder.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 03

Het koosnaampje The New Original zegt het zelf: aan het looks zijn geen drastische ingrepen merkbaar. Het front oogt wel iets frivoler dankzij de optionele LED dagrijverlichting die de koplampen deels omringen. Daartussen kreeg het radiatorrooster een hexagonale vorm. Zijdelings zien we weinig verandering op nieuwe pinkers na waarna we achteraan enkel de grotere met chroom omringde achterlichten opmerken. Alleen de omvang is allesbehalve origineel: de nieuwe MINI lijkt uit sommige ooghoeken een ware kolos. Het interieur kreeg een gelijkaardig aanpak waarbij de nieuwe tellerpartij achter het stuur de belangrijkste wijziging is. Op de oorspronkelijke plaats, centraal op het dashboard, steekt nu een kleurrijke LED-ring. Die twee wijzigingen hebben meteen hun plaats op ons zwarte lijstje gekregen. Zo was die centrale speedometer één van de kenmerken die hem onderscheidde van de concurrentie. Daarenboven ziet zijn vervanger er vrij suf uit met een jaren 90 design. Het tweede akkefietje is de LED-ring. Zeer aangenaam is ook de optionele head-up display, die de route volledig in kleur weergeeft.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 07

De Cooper D was als eerste aan de beurt en brak daarbij het ijs. Starten gebeurt vanaf heden met de centraal geplaatste startknop. Daarvoor moest de bediening van de ruiten naar een conventionele plaats verhuizen, de deuren. Tussen de stoelen vind je naast de draaiknop voor het infotainment ook een draaibare ring voor de MINI Driving Modes. Daarbij heb je drie keuzes, GREEN, MID en SPORT Mode. Bij de laatste keuze verschijnt op het 8,8 inch scherm “maximaal gokart-feeling”. Qua demping en stuurgevoel kan het alleszins tellen. Zo is het stuur zeer zwaar en de demping zeer stevig. Misschien net iets té stevig. Want zelfs in MID Mode lijkt de ophanging te hard om dagelijks kilometers te vreten. Laat staan dat je die kilometers op de achterbank moet doorbrengen, want ook dat testten we. Kort gezegd: Indien je moet meerijden met een MINI, “shotgun” zo snel mogelijk de voorste passagierszetel.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 10

Onder de motorkap steekt een 1.5-liter geblazen driecilinder 116 paarden en 270 koppelmomenten. Daarop stond bij ons een vlot schakelende manuele zesbak op geschroefd. De combinatie doet het niet slecht. De motor heeft voldoende vermogen om vlot uit de voeten te komen zonder daarbij een hels kabaal door de cabine te sturen. Zo klinkt schakelen bij 3.000+ toeren/min niet als een marteling voor de motor. Het verbruik dat rond de 3,5 l/100km zou moeten liggen hebben we echter niet op het display zien verschijnen. Maar dat lag deels aan onze belading en de gekozen route. Onder de 5 liter blijven mag echter geen probleem zijn.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 01

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 06Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 08

De tweede wagen, de Cooper, was van een driepitter benzine voorzien. De 1.5-liter levert hier 135 pk en 220 Nm, maar was ditmaal gelinkt aan een automatische versnellingsbak. Het mag gezegd worden, de automaat doet goed z’n werk. Bij rustig rijden schakelt hij zeer vlot op en bij het vloeren van het pedaal reageert hij snel genoeg om vervolgens het einde van het toerenbereik op te zoeken. Dat alles gebeurt zeer stil. Zeker wanneer bij het stilstaan de motor wordt stilgelegd door het start-stopsysteem. De enige teleurstelling was het verbruik dat na enige kilometers (met lichte voet) aan 90 dan wel 120 km/u een gemiddelde van 6,9 l/100 km had bereikt. Het opgegeven verbruik is 4,7 liter. Maar gezien de korte test met weinig variërende route laten we dit buiten beschouwing.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 11

Als kers op de taart was de Cooper S aan de beurt. 192 pk en 280 Nm in een wagen die amper 1.250 kg weegt… Niet gekoppeld aan een handbak, wel aan een automatische versnellingsbak met zes verzetten en flippers achter het stuur. Van downsizing geen sprake aangezien MINI er ongegeneerd een 2.0-liter blok insmijt. Dat is 400 cc meer dan in de vorige versie, en dat merk je. Vooral dankzij het optionele openschuifbaar panoramisch dak. Niet omdat je de wolken dan sneller ziet passeren, wel omdat het geluid lekker klinkt. Lang hebben we niet gereden in ‘D’, wel hebben we constant geflipperd. De bak schakelt uiterst vlot en reageert nagenoeg onmiddellijk op een trok aan de flippers. Niet enkel de acceleraties maar ook de downshifts klinken in orde waarbij we af en toe op MINI-wijze getrakteerd werden op een plofje of 6/7. Daarenboven voelt de Cooper S veel meer homogeen aan. Sturing, demping en motor passen hier als puzzelstukjes in elkaar. Kort samengevat: De Cooper S is een klein feest om mee te rijden.

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 12

Conclusie
The New Original behoudt z’n bekende looks maar werd praktischer t.o.v. zijn voorganger. Niet alleen heeft hij 51 liter meer bagageruimte, maar ook kregen o.a. de speedometer en de ruitbediening een logischere plaats toegewezen. De Cooper en Cooper D rijden eigenlijk iets te hard, maar een langdurige test moet het finale oordeel nog uitwijzen. Wel hebben beide wagens voldoende vermogen voor het lichte autootje voort te stuwen en dat zonder storend motorgeluid. De Cooper S daarentegen is tot slot het meest homogeen aanvoelend product: ophanging, sturing en vermogen vullen elkaar naadloos aan. Het go-kart gevoel is nooit weggeweest!

Rijtest MINI Cooper D Cooper Cooper S 05

Tekst & Foto’s: Wim Van Cuyck

 

Deel dit bericht:

Reageer

Reactie aan het plaatsen...