Rijtest: Renault Clio GT


Een wannabe RS of een schot in de roos?

Iedereen kent hem wel, de Renault Clio. Een leuke compacte wagen en dankzij de uiterst geslaagde facelift populairder dan ooit. Ook de RS-variant klinkt velen bekend in de oren. De sportieveling van Renault die iedere autoliefhebber kan bekoren met zijn vinnigheid, looks en power. Voor wie het echter allemaal ietsje rustiger wil aandoen, maar toch in het sportieve segment wil blijven, denkt Renault nu dé oplossing te hebben. De Renault Clio GT. Een mooie en sportief ogende hatchback. Het ideale alternatief voor woon-werkverkeer zo blijkt. Of niet?

De Renault Clio GT heeft met zijn 120 pk en 190 Nm aan koppel genoeg vermogen om je het sportieve gevoel te geven. En zo komt hij ook over. Als je hem zo ziet staan, denk je bijna dat er een volbloed RS staat. Eigenlijk is het ook in zekere mate een RS, maar dan allemaal wat minder extreem. Maar je kan er niet omheen: hij ziet er dik uit. Mooie 17″ velgen, een dubbele uitlaat, achterspoiler… Renault heeft zijn best gedaan om de GT er allesbehalve onopvallend te doen uitzien.
Ook de GT-badge op de achterkant en onder het Renault-teken vooraan verraden zijn identiteit. De vergelijking met de RS zal ongetwijfeld veel terugkomen. En dat schept toch een zekere verwachting.

Als je instapt, merk je meteen op dat de sportieve toets van het exterieur doorgetrokken werd naar het interieur. De sportzetels met het GT-logo prijkend op de hoofdsteunen zijn het eerste wat opvalt. De sportzetels zijn verder zeker geslaagd en bieden genoeg steun. Ook heb je een leuk steur dat goed in de hand ligt. De flippers achter het stuur en de GT-badge erop herinneren je eraan dat je in een Clio GT zit. Wat we een beetje missen, is een armsteun die het rijden wat comfortabeler zou maken. Anderzijds zie je dan wel de RS-Drive knop die overgekomen is van de Clio RS. De ruimte van de Clio GT is niet veranderd met die van de standaard Clio. En dat hoeft ook helemaal niet. Er is plaats genoeg, zowel vooraan, achteraan als in de koffer. Ook het R-link systeem is trendy en handig om te gebruiken, naast het R-Link Sound Effect. Daarbij kan je kiezen tussen verschillende wagens waarbij het uitlaatgeluid van de geselecteerde wagen door de boxen knalt. Dat is leuk voor een tijdje, maar ook niet te lang. Op een bepaald moment wordt het toch meer storend dan fun.

De Renault Clio oogt sportief en snel, maar is hij dat ook? We zullen direct met de deur in huis vallen… Het valt een klein beetje tegen. Je hebt twee standen in de Clio GT. De normale stand en de sportieve stand. In de sportieve stand moet het allemaal wat vinniger en sneller gebeuren en worden de schakeltijden ook beter. De Clio GT krijgt bovendien dezelfde automaat als bij de RS, de EDC met dubbele koppeling. Er is geen mogelijkheid tot een handgeschakelde bak. Een beetje jammer wel, want de automaat kan niet echt overtuigen. De schakelrespons bij de flippers is vrij traag. Je geeft gas tot een bepaald toerental, maakt niet uit het welke, en dan trek je aan de flipper. Eén seconde heeft hij nodig om het commando om te zetten in daden. Vrij vlot reed het niet dus lieten we de flippers voor wat het was. Maar het schakelen zonder flippers haalde de schwung ook wat uit de rij-beleving. Best wel jammer.

De Clio GT heeft 120 pk en 190 Nm aan koppel die afkomstig zijn uit de TCe 120 EDC. En dat is daarentegen best wel aardig. Hij rijdt soepel en is vinnig in de bochten. Ook het uitstekende stuur draagt hier zijn steentje bij. Wat we wel missen is wat verrassing. De Clio GT rijdt prima, maar als GT zou het toch wat sportiever moeten. En dat gevoel missen we wat. Je zou verwachten dat hij boven de 3.500 toeren nog wat extra in zijn mars zou hebben, maar helaas. Hij trekt gewoon door naar de 6.000 toeren op hetzelfde elan. Het uitlaatgeluid mag er dan wel zijn rond dat toerental, helaas is het geluid niet conform de prestaties. Het onderstel is dan wel weer een schot in de roos. Het is niet zo extreem en hardcore als dat van de RS, maar ook niet zo soft als dat van de standaard Clio.

Vanaf een kleine €21.000 heb je een Clio GT op je oprit staan. Voor een €4.000 extra heb je de Clio RS staan. Maar het gaat hier niet echt om de prijs. De Clio GT is een perfecte alledaagse wagen. Hij is sportief, ja dat blijft hij in zekere mate vergeleken met de standaard Clio, maar ook zeker comfortabel. Zelfs met zijn 17-duimers ondervind je geen hinder. En met een gemiddeld verbruik van 5 à 6 liter zit hij ook helemaal goed om zijn functie als daily driver te voltooien.

Conclusie:

De Renault Clio GT ziet er geweldig goed uit in zijn sportief jasje. Met zijn onderstel weet hij iedereen te behagen en vindt hij de perfecte balans tussen de standaard Clio en de Clio RS. Sportiever dan de Clio, comfortabeler dan de Clio RS. Een belangrijk minpuntje betreft wel de aandrijflijn, in het bijzonder de transmissie. Deze zorgt ervoor dat je sportieve rijgevoel wat verliest. De commando’s worden te traag omgezet en dat is best wel jammer, want het is zeker een prima motor. Wat extra pit zou je met deze looks wel verwachten. Met zijn prijs zit hij tot slot goed en plaatst hij zich direct tussen zijn rechtstreekse concurrenten. Deze, zoals de Suzuki Swift Sport, Fiesta Sport en de Polo Blue GT, hebben wel allemaal het voordeel dat ze met een handbak geleverd worden, wat er helaas niet inzit voor de Clio GT.

Overzicht:

+ Comfort
+ Uiterlijk
+ Prijs

– geen handbak
– mist wat pit

Deel dit bericht:

2 reacties op "Rijtest: Renault Clio GT"

  1. kristofl 05-10-2013 om 20:40

    Mooie wagen! Wel een heel groot scherm voor juist een klokje hé, in het midden van het dashboard. 😉  
     

  2. CVM 06-10-2013 om 18:46

    Vond ik ook maar raar 😉

Reageer

Reactie aan het plaatsen...