Review: Need For Speed Shift


EA Sports heeft alweer een telg uitgebracht in de Need For Speed serie, in Shift ga je uitdaging aan om wereldkampioen racen te worden.

Wat direct opvalt als je al wat ervaring hebt in de Need For Speed serie, is de moeilijkheidsgraad van de handling. Waar het vroeger volstond om hard rijden en af en toe een voorligger in te halen heb je het nu veel moeilijker om de wagen op de baan te houden. Zelfs een lang stuk rechtdoor geeft serieuze moeilijkheden als de wagen opeens om onverklaarbare afwijkt en tegen de kant gaat. Beter hadden ze het een race-simulator genoemd, in plaats van een racegame.

Toch zijn er ook veel herkenbare delen, zo vinden we veel wagens uit de vorige versie terug. Bij de start hebben we toegang tot een kleine selectie wagens, naar mate we beter worden hebben we keuze uit een groot wagenpark. De allereerste ronde rij je met de machtige BMW E92 M3, waarna het automatisch de beste instellingen aanbiedt, zowel op gebied van grafische instellingen als van besturingshulpmiddelen.

Ikzelf kan me gerust een gamer noemen, toch zeker in het NFS segment, edoch krijg ik het “beginneling” label opgeplakt. Daardoor staat de stabiliteitsmodus en remhulp aan, wat niet altijd het gewenste resultaat geeft. Zelf het rijders-type aanpassen gaat uiteraard ook, maar dan gaat het nog minder goed. Vooral het automatisch remmen voor grote bochten is hatelijk, aangezien we liever zelf op onze eigen manier de bocht willen nemen.

Vooruitgang boek je in Shift door sterren te verzamelen, en die krijg je niet enkel alleen door als eerste te finishen. Je krijgt er ook door opdrachten uit te voeren tijdens de race, gaande van auto’s foutloos inhalen, bochten doordriften, snelheidsrecords, ideale rijlijn volgen.. Zo maak je het spel meer bereikbaar voor iedereen, maar echt geheel makkelijk zou ik het zelf niet durven noemen. Grote boosdoener is alweer de handling. Zo kan je tijdens je perfecte lap in de laatste bocht zomaar de controle verliezen, net zoals het kan gebeuren in de eerste bocht. Soms komt ergernis dan wel nabij, maar de volgende keer start je Shift terug met veel plezier op.

Na een bepaalde hoeveelheid sterren wordt de tweede stage vrijgespeeld, waarmee je nieuwe races ontgrendelt. Je kan meedoen aan verschillende race-events, time-attack, uithoudingsraces, je kan op uitnodigingen ingaan van autoconstructeurs (zo heb je de ideale kans om als nieuwkomer toch eens in een LP640 te rijden) en algemene uitdagingen voltooien.. Voor elk wat wils, je bent er toch zeker enkele uren zoet mee.

Voor de hardcore racegamer die elke bocht/race perfect uitgebalanceerd wil voltooien zal Shift niet volstaan, maar voor de modale medegamer brengt Shift tientallen uren plezier.

Deel dit bericht:

2 reacties op "Review: Need For Speed Shift"

  1. XliljeezyX 10-10-2009 om 21:39

    Ik heb het een paar keer gespeeld met de logitech G25, dan is het opeens een stuk makkelijker dan met het toetsenbord!

    Maar ik vind wel dat het spel veel lijkt op Racedriver GRID.. Hoewel bij de SHIFT de grapichs een stuk beter zijn.
    Ook vind ik het jammer dat je niet vrijuit kan rijden.. nu kan het alleen op een Circuit.. bij Need For Speed Undercover vond ik dat toch wel een groot pluspunt.

    Ik zit nu te wachten tot Atari en Eden Games eens opschieten met Test Drive Unlimited 2, dat spel is toch mijn grootse favoriet!

    *PS: ik krijg elke keer (als ik op een willekurige klik uit de lijst: Laaste reacties) een POP-UP van Party poker.. hebben jullie daar ook last van?*

  2. maxim 11-10-2009 om 16:06

    ik speel nfs ook zeer graag maar mijn pc kan de goede grafische racegames niet aan 🙁 maar ik wacht op windows 7 en dan koop ik een nieuwe pc en meteen nfs shift 😉

Reageer

Reactie aan het plaatsen...